* گاه نوشته‌های هیچکس *

آن همه شعری که برایت گفتم-ناگهان گم شد و رفت/حرف مردم شد و رفت...

+ امــــــــــــــــــــــــــــــــا.. .روزگار باقی است

شعر ارسالی

ـ خواهشمندم نظر خودتان را در مورد این دو شعر بیان کنیدـ


شب تنهایی

در میان تاریکــــــــی و تنهایی شـب      نشسته بود دخترکــــی در غم

کـــــــــــــــــــــاش آوایی به او رسد     کاش نوازشــــــــی به او رسد

ایستاده و منتظر چشـم دوخته به ره      که ای کاش مسافری آید به ره

شاید که او تواند فهمــــــــــــــــــــد      راز دل دخـــــــــــــــــــترک غم

دلش آزرده روحش رنــــــــــــــجانده      وجودش ترسانده قلبش لرزلنده

افسوس و صد افسوس که نبودش        جز سکوت و شب غم یارش

سراینده:م.رها


اسمان آبی است

   اما...

     دنیا فانی است

          اما...

               روزگار باقی است .

نیستی

     اما...

         هستی.

هستی

اما...

نیستی.

اسمان آبی است

          اما...

                می بارد.

دنیا فانی است

اما...

می مانی.

بخواه تا آنچنان که می خواهی...

بمانی.

          نمی بارد

                         اما...

                               کاش می بارید.

نمی ماند

اما...

کاش می ماند.

نمی داند

اما...

کاش می دانست

بمان و بدان که؟!

کنون که

می خواهد بماند

نمی توانم !

ای کاش می توانستم که بگویم

می خواهم ببارم

می خواهم بمانی

سراینده:م.رها

نویسنده : هیچکس ; ساعت ٩:٥٧ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٢۱ خرداد ۱۳۸٦
تگ ها:
comment نظرات () لینک